Η όξινη άμπωτη είναι μια ανάφλεξη του οισοφάγου προκαλούμενη από την αύξηση του όξινου περιεχομένου του στομαχιού. Η όξινη άμπωτη προσδιορίζεται γενικά από το κύριο σύμπτωμά του: το «έγκαυμα του στομαχιού».
Όλοι τουλάχιστον μιά φορά έχουμε πειραματιστεί αυτό το δυσάρεστο αίσθηση των εγκαυμάτων του στομαχιού, και των πολλών προσώπων souffrents ακόμη σήμερα της όξινης άμπωτης. Μια κακή πέψη αυξάνει σημαντικά τα ρίσκα της όξινης άμπωτης.
Η όξινη άμπωτη παράγεται ενώ οι χωνευτικοί χυμοί που περιέχουν το οξύ ανεβαίνουν του στομαχιού στον οισοφάγο. Chez κάποια πρόσωπα, αυτό το φαινόμενο παράγεται τακτικά. Θα μιλήσει τότε της παθολογικής œsophagien άμπωτης, ή RGO.
Η oesophagien άμπωτη μπορεί να είναι πολύ συχνός chez το βρέφο, chez τον οποίο, είναι υπεύθυνος régurgitations. Αλλά αυτές αναταραχές εξαφανίζονται γενικά στην ηλικία της πορείας. Chez τον ενήλικο αφετέρου, ενώ έχει των αποτελεσματικών μεταχειρίσεων, αυτή η ασθένεια μένει ακόμη αγνωμονημένη και άσχημα τακτοποιημένη.
Τα τρόφιμα μέσα στο στομάχι αφομοιώνονται μερικώς από το γαστρικά οξύ και τα ένζυμα. Κανονικά, οι μυ'ες του στομαχιού σπρώχνουν το όξινο περιεχόμενο μερικώς που αφομοιώνεται μέσα στο έντερο χαιρετούν έτσι ώστε η πέψη συνεχίζεται.
Μέσα στις περιπτώσεις των αμπωτών, το όξινο περιεχόμενο του στομαχιού κυκλοφορεί στο inverse νόημα να βρεθεί μέσα στον οισοφάγο, το οποίο προκαλεί της ανάφλεξης και των τραυμάτων. Η όξινη άμπωτη μπορεί να έχε πολλές δυσάρεστες συνέπειες μέσα στην καθημερινή ζωή.
Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην όξινη άμπωτη είναι τα λιπαρά τρόφιμα, το τσιγάρο, η σοκολάτα, η καφεΐνη, το αλκοόλ, η παχυσαρκία, η εγκυμοσύνη ή ακόμη η παχυσαρκία.
Τα συμπτώματα της όξινης άμπωτης περιλαμβάνουν έτσι τα εγκαύματα του στομαχιού (αίσθηση του εγκαύματος που φεύγει από το στομάχι ή από τη στήριξη του στήθου και monte προς το λαιμό), régurgitation (τρόφιμα ή υγρό που ανεβαίνει μέσα στο στόμα), τους πόνους στο στήθο, τη δυσκολία για να καταπιούν (dysphagie), ο τραχύς ψήφος, οι οδοντικές ασθένειες και το άσθμα.
Τα διάφορα φάρμακα χρησιμοποιούνται συνήθως να μεταχειριστούν την όξινη άμπωτη. Οι ανασταλτικοί παράγοντες της αντλίας των πρωτονίων και οι ανταγωνιστές των δεκτών H2 υιοθετούνται να μειώσουν την παραγωγή του οξέος μέσα στο στομάχι. Σχετικά με τους procinétiques πράκτορες, αυξάνουν την πίεση του sphincter œsophagien κατώτερος και βελτιώνουν το γαστρικό στράγγιγμα.
